Odpowiedzi

1022
Odp. D
Jeżeli wskaźnik jest słabą zasadą, to reaguje z kwasami:
B + H⁺ → B-H⁺
W postaci jonowej występuje więc w formie protonowanej jedynie w środowisku kwaśnym. W środowisku zasadowym i obojętnym jest niezdysocjowany (bardzo słaba zasada) – bezbarwny.

1025
Odp. B
Jeżeli wskaźnik ma charakter słabego kwasu, to w wodzie dysocjuje zgodnie z równaniem reakcji:
R-H = R^- + H⁺
Stała równowagi tej reakcji (stała dysocjacji) opisana jest wzorem: , ale
Czyli [R^-]=αC₀, a [R-H]=C₀-αC₀=C_o(1-α). Podstawiając te dane pod wzór na stałą dysocjacji i przekształcając wzór względem [H⁺] otrzymamy: [H⁺]=K^.[R-H]/[R^-],
Podstawiając za α=0,2, za K=2^.10^-4 otrzymamy: [H⁺]=0,0008. pH=-log[H⁺]=3,1

1028
Odp. C
W reakcji potasu z wodą powstaje wodorotlenek potasu:
2K + 2H₂O → 2KOH + H₂
Jeżeli powstaje wodorotlenek potasu, to oczywiście zwiększa się stężenie jonów wodorotlenowych.

1033
Odp. B
Papierek lakmusowy barwi się na niebiesko w środowisku alkalicznym (w obecności zasady). Zasada powstaje tylko w probówce II: NH₄Cl + NaOH → H₂O + NaCl + NH₃
Ulatniający się z probówki amoniak reaguje z wodą (papierek zwilżony) zgodnie z równaniem reakcji:
NH₃ + H₂O → NH₄⁺ + OH^-

1036
Odp. B
Roztwór 2 w kolbce posiada odczyn alkaliczny (pH>7), jest więc zasadą. W miarę dodawania z biurety roztworu 1 pH roztworu zmniejsza się. W biurecie musi więc być roztwór kwasu. Czyli miareczkujemy zasadę kwasem. Na początku roztwór w kolbce ma barwę malinową, pochodzącą od fenoloftaleiny (pH>7), a na koniec miareczkowanie jest bezbarwny (pH<7).

1037
Odp. B
Za przewodnictwo roztworu głównie odpowiedzialne są jony wodorowe H⁺ i jony wodorotlenowe OH^-. Na początku miareczkowania roztwór był kwaśny – dużo jonów wodorowych: dobre przewodnictwo roztworu. W miarę dodawania jonów wodorotlenowych przewodnictwo maleje – zmniejsza się stężenie jonów wodorowych. W punkcie końcowym miareczkowania (pH=7) przewodnictwo jest małe (stężenie jonów wodorowych i wodorotlenowych jest sobie równe i wynosi 1^.10^-7Mol/dm³). Gdy dodajemy nadmiar zasady przewodnictwo znów wzrasta ponieważ pojawiają się jony wodorotlenow.

1041
Odp. C
Na początku miareczkowania przewodnictwo jest duże, co wskazuje, że elektrolitem musi być zasada (przewodnictwo silnie zależy od obecności jonów wodorowych lub wodorotlenowych). W punkcie końcowym miareczkowania (punkt równoważnikowy) przewodnictwo jest praktycznie równe 0, co wskazuje, że w roztworze brak jest jakichkolwiek jonów. Dalej gdy dodajemy roztwór kwasu siarkowego(VI), przewodnictwo ponownie wzrasta. Elektrolitem musi być wodorotlenek baru, który w wyniku miareczkowania kwasem siarkowym(VI) tworzy wodę i nierozpuszczalny siarczan(VI) baru:
Ba(OH)₂ + H₂SO₄ → BaSO₄ + 2H₂O

1045
Odp. A
Podczas miareczkowania zachodzi następująca reakcja:
Ca(OH)₂ + 2HCl → CaCl₂ + 2H₂O
Z równania reakcji wynika, że na 1mol Ca(OH)₂ zużywa się 2 mole kwasu. Korzystając ze wzoru C_M=n/V możemy obliczyć ilość moli kwasu solnego. Jednakże w tego typu zadaniach lepiej posługiwać się nie ilością moli, a ilością mmoli (objętość roztworu nie przeliczać na dm³, tylko używać cm³).
Liczba mmoli kwasu solnego: n=C_MV=10mmoli. Czyli w roztworze musiało być 5mmoli Ca(OH)₂. Masa wodorotlenku wapnia m=nM=5^.74=370mg.

1046
Odp. D
Podczas miareczkowania węglanów kwasem solnym zachodzą następujące reakcje:
Li₂CO₃ + 2HCl → 2LiCl + H₂O + CO₂
BaCO₃ + 2HCl → BaCl₂ + H₂O + CO₂
Załóżmy: masa węglanu litu – x, liczba moli węglanu litu n_Li=x/73,8
masa węglanu baru – y, liczba moli węglanu baru n_Ba=y/197,3
Jeżeli na zmiarczkowanie tej mieszaniny zużyto 15cm³ 1M kwasu solnego, to oznacza, że zużyto 15mmoli kwasu. Zgodnie z równaniami reakcji, węglanów jest 7,5 mmola. Możemy ułożyć następujące równanie:
x + y = 1
x/73,8 + y/197,3 = 7,5^.10^-3
Rozwiązując układ równań otrzymamy: x=0,286g , y=0,714g. Zawartość procentowa węglanu litu w próbce c%= 100%^.0,289/1=28,9%