Odpowiedzi

1070
Odp. B
Tlenek glinu jest tlenkiem amfoterycznym, czyli reaguje z mocnymi kwasami i mocnymi zasadami. Reakcja I jest reakcją tlenku glinu z mocnym kwasem, a reakcja IV z mocną zasadą.

1072
Odp. C
W odpowiedzi do zbioru testów jest odpowiedź D. Nie bardzo się z nią zgadzam. Dlaczego? Reakcja wodorotlenku glinu z KOH jest reakcją typu kwas – zasada. Ale najlepiej i najprościej rozpatrywać ją jako reakcję kwasu Lewisa z zasadą Lewisa (zobacz pytanie 1059):

Według innego sposobu rozpatrywania tej reakcji, rozpatrując kwasowy charakter wodorotlenku glinu zapisuje się go w formie kwasowej H₃AlO₃. Należy zdać sobie sprawę, że jest to kwas trójprotonowy i dysocjuje trójstopniowo:
H₃AlO₃ = H⁺ + H₂AlO₃^-
H₂AlO₃^- = H⁺ + HAlO₃^2-
HAlO₃² = H⁺ + AlO₃^3-
Dla kwasów wieloprotonowych istnieje prosta zależność pomiędzy kolejnymi stałymi dysocjacji. Druga stała dysocjacji jest zawsze około 10⁵ razy mniejsza od pierwszej, trzecia stała dysocjacji jest ponownie 10⁵ razy mniejsza od drugiej stałej dysocjacji. w przypadku tak słabych właściwości kwasowych jakie ma H₃AlO₃ wodorotlenek sodu czy potasu jest za słabą zasadą by oderwać więcej niż jeden proton od tak słabego kwasu:
H₃AlO₃ + KOH = [KH₂AlO₃] + H₂O utworzony dwuwodoroglinian potasu jest nietrwały. Rozkłada się z wydzieleniem wody:
[KH₂AlO₃] → KAlO₂ + H₂O

1080
Odp. C
Na pewno należy odrzucić równanie reakcji nr III. Nie jest to równanie ani jonowe, ani cząsteczkowe (równanie reakcji należy traktować tak jak równanie matematyczne i wyrazy podobne należy redukować. Po takiej czynności zostanie nam jedynie strzałka reakcyjna J ). Poprawnie zapisane są równania w punktach I, II i IV, one opisuję zachodzące w probówce reakcje (równanie II jest tożsame z I). Z uwagi na to, że nie ma wyboru I, II i IV, ani II, IV, pozostaje wybór I, IV.
W równaniach reakcji (I i II) nie powinno być strzałek sugerujących odwracalność procesu (strzałek równowagowych).

1081
Odp. B
Jeżeli metal tworzy kilka tlenków (wodorotlenków) na różnym stopniu utlenienia, to tlenki (wodorotlenki) na najniższym stopniu utlenienia mają charakter zasadowy, a tlenki na najwyższym stopniu utlenienia mają charakter kwasowy. Oczywiście tlenki na pośrednim stopniu utlenienia mają charakter amfoteryczny:

1085
Odp. C
Glin i magnez bardzo łatwo reagują z kwasem solnym:
Al + 3HCl → AlCl₃ + 3/2H₂
Mg + 2HCl → MgCl₂ + H₂
Po dodaniu nadmiaru wodorotlenku sodowego wytrąciły się wodorotlenki magnezu i glinu (słabe zasady). Wodorotlenek glinu jest amfoteryczny i roztworzył się w nadmiarze wodorotlenku sodu:
MgCl₂ + 2NaOH → Mg(OH)₂ + 2NaCl
AlCl₃ + 3NaOH → Al(OH)₃ + 3NaCl; Al(OH)₃ + NaOH →  Na[Al(OH)₄] zapisywane często jako NaAlO₂.

1086
Odp. C
Glin reaguje zarówno z kwasem solnym jak i ze stężonym roztworem NaOH:
Al + 3HCl → AlCl₃ + 3/2H₂
Al + NaOH + H₂O → NaAlO₂ + 3/2H₂ lub Al + NaOH + 3H₂O → Na[Al(OH)₄] + 3/2H₂
Z zapisanych równań reakcji wynika, że w obydwu reakcjach wydzieli się identyczna ilość wodoru.

1088
Odp. B
Każdy z wymienionych jonów metali tworzy słabo rozpuszczalne wodorotlenki, ale tylko wodorotlenek magnezu nie jest amfoteryczny i nie roztworzy się w nadmiarze ługu:
Zn²⁺ + 2OH^- → Zn(OH)₂ Zn(OH)₂ + 2OH^- → [Zn(OH)₄]^2- (ZnO₂^-2)
Mg²⁺ + 2OH^- → Mg(OH)₂
Al³⁺ + 3OH^- → Al(OH)₃ Al(OH)₃ + OH^- → [Al(OH)₄]^- (AlO₂^-)
Cr³⁺ + 3OH^- → Cr(OH)₃ Cr(OH)₃ + OH^- → [Cr(OH)₄]^- (CrO₂^-)

1090
Odp. B
Po dodaniu roztworu wodorotlenku sodu w zlewce zaszła reakcja:
ZnSO₄ + 2NaOH → Zn(OH)₂ + Na₂SO₄
Wodorotlenek cynku jest amfoteryczny i roztwarza się w nadmiarze wodorotlenku sodowego:
Zn(OH)₂ + 2NaOH → Na₂ZnO₂ + 2H₂O (Na₂[Zn(OH)₄])
16,14 g ZnSO₄ = 0,1mola.
Z równań reakcji wynika, że na wytrącenie wodorotlenku cynku zużyję się 0,2mola NaOH, a pozostały nadmiar (0,05 mola ) przereaguje z 0,025mola Zn(OH)₂. Osadu pozostanie więc jedynie 0,1‑0,025=0,075mola, czyli 7,455g.