|
Strona 2 z 2 Odpowiedzi1142
Odp. B
· Zmieszanie równych objętości roztworów chlorku wapnia i siarczanu(VI) potasu powoduje, że stężenia tych soli zmniejszają się dwukrotnie. Po zmieszaniu mamy więc stężenie 0,005M względem Ca2+ oraz 0,005M względem jonów SO42-.
· Zgodnie z równaniem:
CaSO4 =Ca2+ + SO42-
Przyjmijmy [Ca2+]=[SO42-]=x, czyli 
Stężenie jonów Ca2+ i SO42- jest mniejsze od 0,008M i żadne wytrząsanie nie pomoże, osad się nie wytrąci.
Iloczyn [Ca2+][SO42-]=2,5.10-5 jest mniejszy od IR i osad się nie wytrąci. 1145
Odp. A
Po zmieszaniu roztworów otrzymamy 500cm3 0,01M roztworu względem Ag+ oraz 0,005M roztwór względem Cl-. Iloczyn [Ag+][Cl-]=5.10-5 jest większy od IR. Wytrąci się więc osad AgCl, a w roztworze pozostanie nadmiar azotanu(V) srebra (reakcja przebiega w stosunku  Mol:mol):
AgNO3 + NaCl → AgCl + NaNO3 1146
Odp. B
Rozpuszczalność tych związków w wodzie można opisać równaniem reakcji: AB = A+ + B- | AC2 = A+ + 2C- | IR=[A+][B-]=x2 (x=[A+]=[B-] oraz x jest równe ilości związku AB, która się rozpuściła w wodzie) | IR=[A+][C-]2=x.(2x)2=4x3 (x=[A+], [B-]=2x, x jest równe ilości związku AC2, która rozpuściła się w wodzie) |  =2.10-9
|  =1.10-6
|
1148
Odp. A
Słabiej rozpuszczalny jest ten związek, który rozpuści się w mniejszej ilości w 100g rozpuszczalnika.
Dla chromianu(VI) srebra: Ag2CrO4 = 2Ag+ + CrO42-
Jeżeli [CrO42-] oznaczymy jako x, to z równania rozpuszczalności [Ag+]=2x i wzór na iloczyn rozpuszczalności: IR=(2x)2x=4x3=9.10-12. Stąd x=1,31.10-4M=[CrO4-2]. Oznacza to, że w 1dm3 rozpuści się 1,31.10-4 mola chromianu(VI) srebra, czyli 0,435g.
Dla chromianu(VI) ołowiu: PbCrO4 = Pb2+ + CrO42-
oznaczmy [Pb2+]=[CrO42-]=x, czyli IR=x2=1,8.10-14, stąd x=[Pb2+]=1,34.10-7M. Oznacza to, że w 1dm3 rozpuści się 1,34.10-7mola chromianu(VI) ołowiu(II), czyli 0,43.10-4g 1151
Odp. A
Wyliczenia identyczne jak wyżej: Ag2CrO4 = 2Ag+ + CrO42-
Jeżeli [CrO42-]=x, to z równania rozpuszczalności [Ag+]=2x, a IR=(2x)2x=1.10-12. x=6,3.10-5mola. 1158
Odp. C
Jeżeli układ jest nasycony, oznacza to, że jest w równowadze. Dodanie kropli kwasu siarkowego(VI) powoduje zachwianie równowagi. Można wykorzystać regułę przekory, według której zmaleje stężenie jonów Ba2+.
Inny sposób rozwiązania polega na wykorzystaniu równania na iloczyn rozpuszczalności:
BaSO4 = Ba2+ + SO42-
IR=[Ba2+][SO42-]
Zwiększenie stężenia jonów siarczanowych(VI) (przez dodanie kropli kwasu siarkowego(VI)) spowoduje zmniejszenie się stężenia jonów barowych by wartość IR pozostała stała. 1161
Odp. B
Dla rozpuszczania wodorotlenku żelaza(II) w wodzie możemy zapisać równanie reakcji:
Fe(OH)2 = Fe2+ + 2OH-
Jeżeli stężenie [Fe2+] wynosi 0,01M, to oznaczymy przez x stężenie jonów OH-, [OH-]=x, a wzór na iloczyn rozpuszczalności przyjmie postać: IR=0,01.(x)2=x2=1.10-12. Stąd x=1.10-6. Czyli [OH‑]=1.10‑6M. pOH=6. pH=14-6=8 1162
Odp. B
BaSO4 = Ba2+ + SO42-
IR=[Ba2+][SO42-]=1.10-10
[Ba2+] jest równe stężeniu BaCl2=0,01M, natomiast [SO42-]=IR/[Ba2+]=1.10-8M. By w roztworze utworzyło się takie stężenie jonów siarczanowych(VI) musi się rozpuścić 1.10-8mola BaSO4, czyli 2,33.10-6g. 1164
Odp. A
W nasyconym roztworze Cd(OH)2 ustala się stan równowagi:
Cd(OH)2 = Cd2+ + 2OH-
[Cd2+]=x i jest równe ilości moli Cd(OH)2 która się rozpuściła. Z równania reakcji wynika, że [OH-]=2x, oraz IR=x(2x)2=2,8.10-14. x=1,91.10-5M. Jeżeli rozpuszczalność ma zmaleć 50-krotnie (stężenie również zmaleje 50-krotnie), to po dodaniu NaOH nowe stężenie jonów Cd2+ będzie wynosiło 3,83.10-7M. By iloczyn rozpuszczalności pozostał stały IR=3,83.10-7.[OH-]2, stężenie jonów wodorotlenowych musi wynosić: [OH‑]=2,7.10-4M. Bez większego błędu można przyjąć, że takie stężenie jonów wodorotlenowych będzie pochodziło od dodanego roztworu NaOH. Z równania na stężenie molowe CM=n/Vroz, gdzie:
CM=2,7.10-4M
n=0,01M.VNaOH
Vroz=0,15+VNaOH.
Podstawiając te dane do równania na stężenie molowe można wyliczyć VNaOH:
 , 4,05.10-5+2,7.10-4VNaOH=0,01VNaOH.
VNaOH=4,16.10-3dm3=4,16cm3.
|
Matura z chemii 
