|
Strona 5 z 6
1.4. Stopień dysocjacji, prawo rozcieńczeń Ostwalda
Tylko mocne kwasy i zasady w umiarkowanych stężeniach dysocjują w 100%, pozostałe elektrolity (przy umiarkowanych stężeniach) dysocjują tylko w pewnym stopniu. Możemy określić stężenie procentowe określonego jonu powstałego w procesie dysocjacji z ogólnego wzoru na stężenie procentowe:
Wartość tę nazywa się stopniem dysocjacji i oznacza symbolem α (α można wyrażać w procentach lub w ułamku). Pamiętając, że [H+], [R-] i C0 są proporcjonalne do ilości cząsteczek, stopień dysocjacji a, można zdefiniować jako stosunek ilości cząsteczek zdysocjowanych do ilości cząsteczek wziętych do dysocjacji (ilości początkowej cząsteczek):
(4)
czyli: [H+]=C0α, [R-]=C0α a wzór (1) na stałą dysocjacji można zapisać w postaci:
(5)
W przypadku gdy α<<1 równanie można znacznie uprościć (1-α =1):
(6)
Wzór (5) nosi nazwę prawa rozcieńczeń Ostwalda. Zauważmy, że zgodnie ze wzorem (6), α zależy od stężenia. Dla bardzo małych stężeń α dąży do 1 ( w procentach do 100%), oczywiście w tedy nie można korzystać z uproszczonego wzoru na stopień dysocjacji. Nawet słabe elektrolity w bardzo małych stężeniach stają się silnymi elektrolitami.
Nie uczmy się tych wzorów na pamięć, wyprowadzenie ich zajmuje kilkanaście sekund i mamy pewność, że zadanie zrobione zostanie dobrze. Przy nauce na pamięć nie trudno o pomyłkę.
W obliczeniach chcemy popełnić jak najmniejszy błąd Przyjmuje się, że ze wzorów uproszczonych można korzystać jedynie gdy Ka/C0>400
5. Obliczyć stężenie jonów wodorowych, oraz wykładnik stężenia jonów wodorowych w 0,01 molowych roztworze kwasu benzoesowego (C6H5-COOH) o Ka=6,3.10-5.
6. Jakie jest stężenie roztworu HNO2, którego a=35%?
7. Obliczyć wykładnik stężenia jonów wodorowych w 0,02 molowym roztworze trietyloaminy dla której wartość stałej dysocjacji kwasowej Ka=1,3.10-11.
|