Arkusze maturalne z chemii, poziom rozszerzony, 2005 rok

Zadanie 1

Napisz równanie tej przemiany.
Równanie reakcji: ...................................................................................................................................................

Odpowiedź

W czasie przemian promieniotwórczych z jądra atomowego wydzielane jest promieniowanie α, czyli jądra helu , promienowanie β^- - czyli elektrony . W czasie przemiany liczba masowa i liczba atomowa lewej strony i prawej strony równania reakcji muszą się zgadzać:
, czyli:
210=A+4, A=206
84=Z+2, Z=82,

W układzie okresowym pierwiastków odnajdujemy, że pierwiastkiem o liczbie atomowej 82 jest ołów, Pb, co daje:

Zadanie 2

W pojemniku umieszczono 1 gram polonu . Oszacuj masę tego izotopu, która pozostanie po upływie 414 dni.
......................................................................................................................................................

Odpowiedź

Czas połowicznego rozpadu τ jest to czas po którym połowa promieniotwórczego izotopu ulegnie rozpadowi. Ogólnie można zapisać:
po czasie τ (po 138 dniach) połowa masy pierwotnej izotopu ulegnie rozpadowi, czyli z masy m₀ pozostanie 1/2m₀
po czasie 2τ (276 dniach) ponownie połowa z masy 1/2m₀ ulegnie rozpadowi, czyli pozostanie 1/2(1/2m₀)=1/4m₀

po czasie 3τ (414 dniach) ponownie połowa pozostałej masy ulegnie rozpadowi, czyli pozostanie 1/2(1/2(1/2m₀))=1/8m₀

1/8m₀=1/8^.1g=1/8g=0,125g.
Zauważmy, że po okresie nτ pozostanie tylko , gdzie n=t/τ.

Zadanie 3

Szybkość reakcji: 2SO₂ + O₂ → 2SO₃
wyraża się równaniem kinetycznym V = k[SO₂]²[O₂]

Oblicz, jak zmieni się szybkość tej reakcji, jeżeli do przeprowadzenia procesu, przy niezmienionej ilości reagentów, zastosuje się naczynie o trzykrotnie mniejszej objętości.

Obliczenia: ......................................................................................................................................................
...............................................................................................................................................................................

Odpowiedź

Jeżeli ilości reagentów się nie zmienią, a objętość naczynia zmniejszy się trzykrotnie, to stężenia reagentów zwiększą się trzykrotnie: [SO₂]’=3[SO₂], oraz [O₂]’=3[O₂]. Stosunek V’/V wynosi: . Szybkość reakcji wzrośnie 27 krotnie.

Zadanie 4

Właściwości fizyczne i chemiczne substancji można określić na podstawie budowy ich cząsteczek. Masa cząsteczkowa etanolu wynosi 46 u, a propanu 44 u, jednak etanol wrze w temperaturze 78°C, a propan w temperaturze -42°C.

Podaj jedną przyczynę tak dużej różnicy temperatur wrzenia tych substancji.
......................................................................................................................................................
......................................................................................................................................................

Odpowiedź

Propan jest węglowodorem CH₃CH₂CH₃, natomiast etanol alkoholem CH₃CH₂OH. W alkoholach mogą się tworzyć wiązania wodorowe:

Zadanie 5

W zbiorniku o pojemności 30 dm³ znajduje się 34 g gazu pod ciśnieniem 1520 hPa w temperaturze 275K.

Oblicz masę molową tego gazu. Stała gazowa R = 83,14 hPa·dm³·K^-1·mol^-1.
Obliczenia: ......................................................................................................................................................
..........................................................................................................................................................................

Odpowiedź

Stan gazowy opisuje równanie Clapeyrona: PV=nRT lub PV=mRT/M. Po przekształceniu wzoru względem M i po podstawieniu danych otrzymamy:

Zadanie 6

Dane są jony: CO₃²⁻ i NH₄⁺
Zaklasyfikuj je do kwasów lub zasad według teorii Brønsteda. Uzasadnij swoją decyzję, pisząc odpowiednie równania reakcji.
CO₃²⁻..........................................................................
NH₄⁺ ............................................................................

Równania reakcji:
......................................................................................................................................................
......................................................................................................................................................

Odpowiedź

Kwasy wg teorii Brønsteda są to cząsteczki, jony będące donorami protonu, natomiast zasady są to cząsteczki, jony mogące przyłączyć proton. Jon węglanowy jest zatem zasadą, a jon amonowy może oddawać proton zasadzie, jest zatem kwasem wg teorii Brønsteda:
CO₃^2- + H₃O⁺ HCO₃^- + H₂O
NH₄⁺ + H₂O NH₃ + H₃O⁺

W teorii kwasów i zasad Brønsteda, zasada po sprotonowaniu przechodzi w sprzężony kwas, natomiast kwas oddając proton zasadzie przechodzi w sprzężoną zasadę.

Zadanie 7

Oblicz entalpię tworzenia ( ΔH_X) tlenku węgla(II)
C_(grafit) + 1/2O₂ → CO_(g)
na podstawie entalpii następujących reakcji:
C_(grafit) + O₂ → CO_2(g) ΔH₁ = -393,5 kJ·mol^-1
CO_(g) + 1/2O₂ → CO_2(g) ΔH₂ = -283,0 kJ·mol^-1
Obliczenia: ......................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................................

Odpowiedź

Równania reakcji termochemiczne traktuje się jak równania matematyczne. Można je mnożyć stronami przez dowolną liczbę, oraz dodawać stronami, tak by w wyniku tych przekształceń uzyskać równanie dla którego poszukujemy entalpię reakcji:
C_(grafit) + 1/2O_2(g) → CO_(g) ΔH=?
C_(grafit) + O_2(g) → CO_2(g) ΔH=-393,5 kJ/mol       (1)
CO_(g) + 1/2O_2(g) → CO_2(g) ΔH=-283,0 kJ/mol      (2)

Zauważmy, że w równaniu reakcji (1) węgiel znajduje się po stronie substratów, tak jak w poszukiwanym równaniu, natomiast tlenek węgla(II) w poszukiwanym równaniu znajduje się po stronie produktów, a w równaniu (2) po stronie substratów. Równanie (2) musimy odwrócić (pomnożyć stronami przez (-1)):
CO_2(g) → CO_(g) + 1/2O_2(g) ΔH=283,0 kJ/mol    (3)
Dodając stronami równanie (3) do równania (1) otrzymamy poszukiwane równanie reakcji:
C_(grafit) + O_2(g) + CO_2(g) → CO_2(g) + CO_(g) + 1/2O_2(g) ΔH=-393,5kJ/mol+283,0kJ/mol , czyli
C_(grafit) + 1/2O_2(g) CO_(g) ΔH=-110,5kJ/mol

Zadanie 8

Oceń, jak wpływa na ilość amoniaku powstającego w wyniku reakcji syntezy

N_2(g) + 3H_2(g) 2NH₃ ΔH = - 92,4 kJ

a) obniżenie ciśnienia,
b) podwyższenie temperatury,
c) wprowadzenie dodatkowej ilości azotu.

a) .......................................................................................................................................
b) .......................................................................................................................................
c) .......................................................................................................................................

Odpowiedź

Dla reakcji:
N_2(g) + 3H_2(g) 2NH_3(g) ΔH=-92,4kJ/mol
ujemna wartość entalpii oznacza, że reakcja jest egzotermiczna. Współczynnikie stechiometryczne 1+3 → 2 wskazują, że reakcja przebiega ze zmniejszeniem objętości (zmniejszeniem ciśnienia). W celu ocenienia jak wpłynie na wydajność reakcji zmiana warunków reakcji zastosujemy regułę przkory (reguła le Chateliera Brauna):
a) obniżenie ciśnienia – reakcja przebiega ze zmniejszeniem ciśnienia, więc gdy obniżymy ciśnienie, stan równowagi przesunie się w takim kierunku by wzrosło ciśnienie mieszaniny reakcyjnej, czyli w lewą stronę (zmniejszy się ilość amoniaku)
b) podwyższenie temperatury – reakcja przebiega z wydzieleniem ciepła. Jeżeli podwyższymy temperaturę, to stan równowagi przesunie się w tę stronę by temp. mieszaniny zmniejszyła się, czyli w lewą stronę (zmniejszy się ilość amoniaku)
c) wprowadzenie dodatkowej ilości azotu – stan równowagi przesunięty zostanie w tę stronę, by stężenie azotu zmniejszyło się (by azot przereagował), czyli w prawą stronę (ilość amoniaku zwiększy się).

Zadanie 9

Masz do dyspozycji: blaszkę cynkową, blaszkę miedzianą, roztwór siarczanu(VI) miedzi(II), roztwór siarczanu(VI) cynku.

Zaproponuj doświadczenie, w którym porównasz aktywność miedzi i cynku.
W tym celu:
a) przedstaw schematyczny rysunek doświadczenia,
b) opisz przewidywane obserwacje,
c) napisz, w formie jonowej, równanie(-a) zachodzącej(-ych) reakcji,
d) sformułuj wniosek wynikający z tego doświadczenia.
Schemat doświadczenia:

Obserwacje: ................................................................................................................................
......................................................................................................................................................
Równanie(-a) reakcji: ..................................................................................................................
......................................................................................................................................................
Wniosek: ....................................................................................................................................
......................................................................................................................................................

Odpowiedź

Metal bardziej aktywny wypiera z roztworu soli metal mniej aktywny. Należ więc do probówek nalać roztworu siarczanu(VI) cynku, a do drugiej roztworu siarczanu(VI) miedzi(II) i włożyć do każdej próbówki odpowiednio blaszkę miedzianą i blaszkę cynkową.

Zadanie 10

Na VI stopniu utlenienia chrom tworzy sole: chromiany(VI) i dichromiany(VI). Przeprowadzono doświadczenie, które zilustrowano za pomocą następujących jonowych równań reakcji:
2CrO₄^2- + 2H⁺ Cr₂O₇²⁻ + H₂O
Cr₂O₇²⁻ + 2OH⁻ 2CrO₄^2- + H₂O

Opisz, w jaki sposób wykonano ten eksperyment. W tym celu:
a) określ potrzebne odczynniki,
b) opisz doświadczenie słownie lub za pomocą schematycznego rysunku,
c) napisz przewidywane spostrzeżenia,
d) sformułuj wniosek dotyczący trwałości chromianów(VI) oraz wniosek dotyczący trwałości dichromianów(VI) w zależności od środowiska (odczynu roztworu).

Odczynniki: .................................................................................................................................
Opis doświadczenia / schemat doświadczenia: ...........................................................................
......................................................................................................................................................
......................................................................................................................................................
Spostrzeżenia: .............................................................................................................................
......................................................................................................................................................
Wnioski: .....................................................................................................................................
......................................................................................................................................................

Odpowiedź

Spostrzeżenia: Zawartość probówki I zmieniła barwę z żółtej na pomarańczową, z zawartość probówki II zmieniła barwę z pomarańczowej na żółtą.
Wnioski: Chromiany są nietrwałe w środowisku kwaśnym i przechodzą w dichromiany(VI), natomiast dichromiany w środowisku alkalicznym przechodzą w trwalsze w tym środowisku chromiany(VI).

Zadanie 11

W celu zbadania wpływu różnych substancji na białko przeprowadzono doświadczenie pokazane na poniższym rysunku:

Podaj, w których probówkach zachodzą następujące procesy:
wysalanie, w probówkach: .........................................................................................................
denaturacja, w probówkach: ....................................................................................................
Wyjaśnij, na czym polegają te procesy.
Wysalanie: .................................................................................................................................
...............................................................................................................................................
Denaturacja: ...............................................................................................................................
......................................................................................................................................................

Odpowiedź

Denaturację białka powodują kwasy, zasady, temperatura, sole metali ciężkich oraz alkohole, formalina. Dlatego denaturację białka zaobserwujemy w probówkach I, III, i IV
Wysalanie białka jest reakcją odwracalną, powodują je sole metali lekkich, czyli wysalanie białka obserwujemy w probówce II i V.
Struktura białka to nie tylko kolejność i rodzaj połączonych ze sobą aminokwasów, ale również ich ułożenie w przestrzeni. Ułożenie to zależy od wiązań wodorowych i siarczkowych w białku. W przypadku dodania silnego elektrolity w postaci soli metali lekkich niszczona jest częściowo struktura III-rzędowa białek (część wiązań wodorowych zostaje rozerwana). Strukturę tę można przywrócić rozcieńczając roztwór białka wodą. Natomiast w przypadku dodania silnych kwasów, zasad czy soli metali ciężkich zniszczone zostają wiązania siarczkowe. Proces ten jest nieodwracalny, mówimy że białko uległo denaturyzacji.

Zadanie 12

W związkach organicznych węgiel występuje na różnych stopniach utlenienia.

Określ stopnie utlenienia węgla (podkreślone atomy) w cząsteczkach, których wzory podano w tabeli.

Odpowiedź

Stopień utlenienia pierwiastka w związku oblicza się wychodząc z następujących reguł:
- przyjmując, że atom tlenu w związkach jest na –II stopniu utlenienia. Wyjątkiem są połączenia nadtlenkowe i połączenia atomu tlenu z fluorem. W związkach tych atom tlenu jest odpowiednio na –I i +II stopniu utlenienia
- atom wodoru jest na +I stopniu utlenienia z wyjątkiem połączeń z metalami
- suma stopni utlenienia pierwiastków wchodzących w skład związku jest równa 0 lub ładunkowi jonu
- połączenia między takimi samymi atomami nie wnoszą żadnego wkładu w stopień utlenienia.

Zadanie 13

Pomiędzy osadem a roztworem trudno rozpuszczalnej soli AnBm ustala się równowaga opisana równaniem:

A_nB_m(s) nA^m+_(aq) + mB^n-_(aq)

Iloczyn stężeń jonów w stanie równowagi w nasyconym roztworze tej soli, który można przedstawić jako zależność:

I_R=[A^m+_(aq)]ⁿ[B^n-_(aq)]^m

jest nazywany iloczynem rozpuszczalności. Jeśli iloczyn ze stężeń jonów [A^m+]^n.[B^n-]^m obecnych w roztworze jest większy od iloczynu rozpuszczalności, wówczas z roztworu wytrąca się osad.

Przeprowadź odpowiednie obliczenia i odpowiedz, czy po zmieszaniu równych objętości roztworu CaCl₂ o stężeniu 0,05 mol/dm³ i roztworu Na₂SO₄ o stężeniu 0,05 mol/dm³ wytrąci się osad CaSO₄ (iloczyn rozpuszczalności CaSO₄ I_R = 4,93·10^-5).

Obliczenia: ......................................................................................................................................................
......................................................................................................................................................

Odpowiedź

Siarczan wapnia dysocjuje wg równania reakcji: CaSO₄ Ca²⁺ + SO₄^2-
Iloczyn rozpuszczalności I_R=[Ca²⁺][SO₄^2-]. Jeżeli iloczyn stężeń [Ca²⁺][SO₄^2-]>I_R to osad się wytrąci, w przeciwnym przypadku osad nie wytrąci się.
Jeżeli zmieszano równe objętości 0,05M roztworu CaCl₂ z 0,05M roztworem Na₂SO₄ to w otrzymanym roztworze stężenie jonów [Ca²⁺] wyniesie 0,05M/2=0,025M, oraz stężenie jonów [SO₄^2-]=0,05M/2=0,025M. Iloczyn stężeń tych jonów [Ca²⁺][SO₄^2‑]=2,5^.10^-2.2,5^.10^-2=6,25^.10^-4>I_R. Osad siarczanu wapnia wytrąci się z tego roztworu.

Zadanie 14

Przeprowadzono doświadczenie zgodnie z poniższym schematem:

Opisz przewidywane obserwacje (dokonane zaraz po dolaniu roztworu wodorotlenku i po pewnym czasie) oraz napisz równania zachodzących reakcji chemicznych.
Obserwacje: .................................................................................................................................
......................................................................................................................................................
Równania reakcji: .......................................................................................................................
......................................................................................................................................................

Odpowiedź

Chlorek żelaza(II) jest solą słabej zasady i mocnego kwasu. Po dodaniu do roztworu tej soli mocnej zasady, mocna zasada wyprze z roztworu słabą zasadę – wodorotlenek żelaza(II). Wodorotlenek ten wytrąca się w postaci białego lub zielonkawego osadu, który bardzo łatwo na powietrzu utlenia się przechodząc w wodorotlenek żelaza(III) o barwie brunatnej.

Obserwacje: Po dodaniu wodorotlenku sodu do roztworu FeCl₃ wytrąca się osad barwy białej (zielonkawej), brunatniejący na powietrzu.

Równania reakcji: FeCl₂ + 2NaOH → Fe(OH)₂ + 2NaCl
4Fe(OH)₂ + O₂ + 2H₂O → 4Fe(OH)₃

Zadanie 15

W dwóch probówkach znajdują się wodne roztwory soli:
I. octanu sodu
II. chlorku amonu.

Określ, jakie odczyny mają te roztwory. Uzasadnij swoją odpowiedź podając, jakie cząsteczki i jony znajdują się w roztworach po hydrolizie.

Odczyn roztworu I ...................................................................................
Odczyn roztworu II ...................................................................................
Uzasadnienie (cząsteczki i jony znajdujące się w roztworach po hydrolizie):
Roztwór I .....................................................................................................................................
Roztwór II ...................................................................................................................................

Odpowiedź

Octan sodu jest solą słabego kwasu i mocnej zasady. W roztworze wodnym ulega hydrolizie:
CH₃COO^- + H₂O CH₃COOH + OH^-
Pojawiające się w roztworze jony wodorotlenowe powodują odczyn alkaliczny roztworu.

Chlorek amonu jest solą słabej zasady i mocnego kwasu. W roztworze wodnym ulega hydrolizie:
NH₄⁺ + H₂O NH₃ + H₃O⁺
Pojawiające się w wyniku hydrolizy jony hydronowe powodują kwaśny odczyn roztworu.

Odczyn roztworu można wydedukować posługując się teorią kwasów i zasad Brønsteda. Jon octanowy pochodzi od słabego kwasu, jest więc słabą sprzężoną zasadą. Odczyn roztworu octanu sodu będzie zasadowy. Jon amonowy pochodzi od słabej zasady, jest więc słabym sprzężonym kwasem. Odczyn roztworu chlorku amonu będzie kwaśny.

W roztworze octanu sodu znajdują się następujące cząsteczki i jony: jony octanowe i sodowe (CH₃COO^- i Na⁺) powstałe w wyniku dysocjacji soli, jony wodorotlenowe i kwas octowy (OH^- i CH₃COOH) powstałe w wyniku hydrolizy octanu sodu, oraz oczywiście woda, H₂O.

W roztworze chlorku amonu znajdują się jony amonowe i chlorkowe (NH₄⁺ i Cl^-) powstałe w wyniku dysocjacji soli, jony wodorowe (hydronowe) i amoniak (H⁺ (H₃O⁺) i NH₃^.H₂O) powstałe w wyniku hydrolizy chloru amonu, oraz woda H₂O.

Zadanie 16

Podczas elektrolizy wodnego roztworu pewnego elektrolitu na anodzie zachodziła reakcja przedstawiona równaniem:
2H₂O → O₂ + 4H⁺ + 4e^-
Sumaryczne równanie tego procesu elektrolizy można przedstawić następująco:
2H₂O → 2H₂ + O₂

Napisz jedno równanie reakcji, która mogła przebiegać na katodzie. Podaj przykład substancji (wzór sumaryczny), której wodny roztwór mógł pełnić podczas tego procesu rolę elektrolitu.
Równanie reakcji przebiegającej na katodzie:
......................................................................................................................................................
Wzór substancji: .....................................................................................

Odpowiedź

Podczas elektrolizy (pracy ogniwa) na anodzie zawsze zachodzi reakcja utleniania, a na katodzie redukcji. Jeżeli w sumarycznym procesie widzimy, że wydziela się tlen i wodór, to na katodzie musi zachodzić redukcja z wydzieleniem wodoru. Wodór może wydzielać się w wyniku redukcji jonów wodorowych:
K(-) 2H⁺ + 2e → H₂
Według takiego równania realcji ulegają elektrolizie związki dostarczające do roztworu jonów wodorowych czyli kwasy tlenowe: H₂SO₄ – siarkowy(VI) lub HNO₃ – azotowy(V). Na katodzie mogła zachodzić również redukcja wody:
lub K(-) 2H₂O + 2e → H₂ + 2OH^-.
Redukcja wody zachodzi gdy elektrolizie poddajemy sole kwasów tlenowych i metali 1 lub 2 grupy, np. Na₂SO₄, KNO₃. Wodór wydziela się również podczas elektrolizy wodorotlenków, ale te związki musimy odrzucić ponieważ na anodzie zachodziło by utlenianie jonu wodorotlenowego. Z treści zadania widzimy, że na anodzie zachodzi utlenianie wody.

Zadanie 17

Reakcję chemiczną zachodzącą w pewnym ogniwie opisuje równanie:
2Fe³⁺_(aq) + Sn²⁺_(aq) → 2Fe²⁺_(aq) + Sn⁴⁺_(aq)

Przedstaw schemat tego ogniwa i napisz równania reakcji przebiegających w jego półogniwach.
Schemat ogniwa: .........................................................................................................................
Równania reakcji: ........................................................................................................................
......................................................................................................................................................

Odpowiedź

Schemat ogniwa zapisujemy wg następującej konwencji:
anoda | składniki elektrolitu || składniki elektrolitu | katoda
gdzie | oznacza granice faz pomiędzy elektrodą a roztworem anodowym, || oznacza klucz elektrolityczny. Pamiętając, że na anodzie zachodzi zawsze utlenianie, a na katodzie redukcja, oraz że elektrodami w ogniwach redox są najczęściej Pt lub C (grafit) możemy zapisać schemat tego ogniwa i reakcje w nim zachodzące:
Pt | Sn²⁺, Sn⁴⁺ || Fe³⁺, Fe²⁺ | Pt
(A) Sn²⁺ → Sn⁴⁺ + 2e
(K) 2Fe³⁺ + 2e → Fe²⁺

Zadanie 18

Glutation o wzorze:

jest tripeptydem występującym w żywych komórkach.

Napisz wzory aminokwasów, które powstaną w wyniku całkowitej hydrolizy tego związku.
Wzory: ......................................................................................................................................................
...................................................................................................................................................................

Odpowiedź

W wyniku hydrolizy peptydu pękają zawsze wiązania peptydowe, czyli wiązania -NH-CO-. W wyniku rozerwania tych wiązań tworzy się cząsteczki aminokwasów (z grupy –NH tworzy się –NH₂, a z grupy –CO- grupa HOOC-):

Z powyższego tripeptydu powstają następujące aminokwasy:

Zadanie 19

Dokonaj analizy schematycznych rysunków przedstawiających trzy doświadczenia i uzupełnij brakujące informacje, podając wzór substancji X oraz formułując w tabeli obserwacje.

Wzór substancji X: .......................................................................................................................

Odpowiedź

Etanol ma właściwości kwasowe i z aktywnymi metalami reaguje z wydzieleniem wodoru: 2C₂H₅OH + 2Na → 2C₂H₅ONa + H₂.
Jeżeli w drugiej probówce obserwujemy rozpuszczanie się osadu i utworzenie roztworu barwy szafirowej, wskazuje to, że w probówce tej tworzy się kompleks miedzi(II) (związki miedzi mają barwę niebieską, przechodzącą w szafirową gdy miedź(II)tworzy kompleks). Jeżeli jednym reagentem jest gliceryna (glicerol), to drugim musi być wodorotlenek miedzi(II), Cu(OH)₂. Jest to reakcja charakterystyczna dla alkoholi polihydroksylowych.
Fenole, w przeciwieństwie do alkoholi mają na tyle podwyższoną kwasowość, że reagują już z wodnym roztworem NaOH. Barwią również papierek uniwersalny na kolor bladoróżowy (zbyt słabe kwasy by papierek zabarwił się na czerwono).

Zadanie 20

But-2-en można otrzymać w wyniku reakcji dysproporcjonowania propenu na odpowiednich katalizatorach. Reakcja polega na tym, że z alkenu o n atomach węgla powstają dwa nowe alkeny: jeden o (n+1) atomach węgla i drugi, o (n-1) atomach węgla.

Podaj nazwę drugiego alkenu, który powstał w wyniku tej reakcji i napisz jej równanie, posługując się wzorami półstrukturalnymi (grupowymi).
Nazwa drugiego produktu: ..........................................................................................................
Równanie reakcji: ......................................................................................................................................................
......................................................................................................................................................

Odpowiedź

Zgodnie z treścią zadania propen (n=3), C₃H₆ ulega reakcji dysproporcjonowania do alkenów 3-1=2 (etenu), oraz 3+1=4 (butenu):

Zadanie 21

W poniższej tabeli przedstawiono najważniejsze właściwości polietylenu (PE) i polichlorku winylu (PCV). Uzupełnij tabelę wpisując w puste miejsca po dwa przykłady zastosowań tych polimerów, które wynikają z ich właściwości.

Odpowiedź

Polietylen PET służy do wyrobu naczyń, opakowań, toreb, butelek, pojemników na chemikalia, przewody kanalizacyjne
Z polichlorku winylu PCV wytwarza się wykładziny, płytki podłogowe, izolatory do przewodów elektrycznych, węże, uszczelki,

Zadanie 22

Zaprojektuj doświadczenie, w którym wykażesz, że produkt termicznego rozkładu polietylenu ma charakter nienasycony. W tym celu:
a) przedstaw słowny opis doświadczenia,
b) opisz obserwacje, jakich można dokonać podczas badania nienasyconego charakteru produktu tego rozkładu.
Opis doświadczenia: ....................................................................................................................
.....................................................................................................................................................
......................................................................................................................................................
Obserwacje: .................................................................................................................................
......................................................................................................................................................

Odpowiedź